Woordjes leren met Ganzenborden

Woordjes leren voor Frans, Duits, Engels, het maakt eigenlijk niet uit in welke taal. Met dit ganzenbord kun je je helemaal uitleven en leer je de woordjes in een mum van tijd.

Zo werkt het:
Iedereen begint met zijn pionnetje op start. Een persoon gooit met de dobbelsteen en loopt zoveel vakjes vooruit als deze aangeeft. Staat er in dat vakje bijvoorbeeld een Frans woord, dan zoek je de Nederlandse vertaling. Op dat vakje ga je staan met je pion. Kom je op een Nederlands woord, dan zoek je de Franse vertaling. Je hebt gewonnen als je precies op de Finish uitkomt.

Het kan dus ook met werkwoordvervoegingen.

Tips:

1. Laat de leerling het ganzenbord zelf maken.
Dat doe je zo:
Pak je boek met de woordjes die je wil leren.
Zoek een aantal (Franse) woorden uit en schrijf ze met een kleur stift in de lege vakken van het ganzenbord.
Pak vervolgens een andere kleur en schrijf de vertalingen van die (Franse) woorden in andere vakjes van het bord. Zorg dat het goed verspreid is.
Nu heb je alvast geoefend met het schrijven van de woorden!
Als alle vakken gevuld zijn, kun je gaan spelen.

2. Als er woorden zijn die niet goed blijven hangen, neem dan een leeg vel papier of je schrift en schrijf de woorden met vertaling op zodat je kunt spieken. Net zolang tot je het weet.

Veel succes en vooral veel plezier!

Toetsen in de decembermaand, kan dat ook anders?

Toetsen in de decembermaand, kan dat ook anders?

Drukte in de decembermaand, voor de kinderen, leerkrachten en ouders. Sinterklaas, kerst, verjaardagen, het lijkt wel of er geen eind komt aan al die gezellige verplichtingen. We weten, het hoort erbij, we lopen op ons tandvlees, het zijn allemaal leuke dingen, maar wat een stress levert dit op! Het lijkt wel of we met zijn allen de eindstreep moeten halen voor kerst. Al jaren wordt erover geklaagd en er worden zelfs hulpprogramma’s geschreven over hoe je deze maand door moet komen. Waar zijn we nu helemaal mee bezig?!

 

Werkdruk voor iedereen

De werkdruk is in het onderwijs hoog, dat weet ik als geen ander. Maar denk eens aan de werkdruk voor de kinderen en hun ouders. Het kind en daarmee vaak ook de ouders (want de kinderen moeten nog LEREN plannen) worden opgezadeld met o.a. het leerwerk thuis, naast de surprise en het gedicht, een werkstuk schrijven, boekbespreking, spreekbeurt, het maakhuiswerk enz. Daarbij komt dat het in de school vaak drukker is dan normaal en kinderen voelen dat als geen ander. Veel kinderen moeten naar de BSO tot een uur of 6; ook daar is het druk. En dan thuis gaat het gestress door want er moet nog zoveel worden gedaan.

 

Toetsen

En helaas gaat het getoets van school ook maar door, ook in december. Voor de cijfers op het rapport….. Nu vind ik toch wel dat de hoofdstukken van aardrijkskunde, geschiedenis en natuur er doorheen gejast worden, maar dat is weer stof voor een ander blog 😉 Het is me echt een raadsel waarom scholen die toetsen in december maar blijven meegeven naar huis, zelfs aan de kinderen van groep 5 en 6!

 

Dat kan anders!

Dat kan echt anders. Ten eerste: Geen toetsen in december! De hoofden zitten al zo vol, er kan bijna niks meer bij.  Als dat geen optie is: Geef die toets in de klas met het boek erbij; de zogenoemde “openboektoets” en geef een cijfer. Ook wel eens leuk voor kinderen die het leren van toetsen erg moeilijk vinden. Wat je ook kan doen: laat in de klas per les een mindmap of samenvatting maken en beoordeel deze met een cijfer (als je die zo nodig moet hebben voor een rapport). Of laat de kinderen een quiz maken over de lesstof.  En zo zijn er nog heel veel andere manieren om te checken of een leerling de lesstof begrijpt. Ik ben zelf voor optie 1: geen toetsen in december.

 

Vakantie

Tenslotte: je kan er ook voor kiezen om vanaf januari weer volle bak vooruit te gaan. Veel leerkrachten en ouders worden ziek in de vakantie. Dat komt door alle stress in die weken ervoor. Dus als je voor minder stress zorgt, kun je in de vakantie echt uitrusten en in januari weer met een leeg hoofd en vernieuwde energie aan de slag. Maak daarin keuzes, als leerkracht en ouders. De kinderen volgen dan vanzelf!

Speeltuin

Speeltuin 

Als kind was de wereld voor mij een grote speeltuin! Ik speelde en leerde van ’s ochtends vroeg tot bedtijd. Het leren ging me makkelijk af, ik kon heel goed turnen, korfballen en zwemmen. Ook was ik heel muzikaal en speelde piano en blokfluit. Tjonge wat een talent kan er in 1 persoon aanwezig zijn! Ik blaakte van het zelfvertrouwen en heb geleerd om door te zetten als ik iets (nog) niet kon.

Moeten

Op de middelbare school werd ik de volwassen wereld in gesmeten: niet meer lekker buiten spelen in de pauzes, huiswerk maken, boeken lezen die ik anders nooit zou kiezen. Ik moest veel te snel groot worden. Dat viel me zwaar! Steeds minder had ik tijd voor mijn talenten. Want ik moest zoveel….. Moeten, moeten, moeten…… Vroeger ging het makkelijker omdat het vanuit willen, willen, willen ging.

Na 4 jaar middelbare school was ik volledig geblokkeerd. Omdat ik nooit echt had geleerd om te leren, was ik de weg helemaal kwijt. Tijd voor mijn talenten had ik nauwelijks. Sporten ging moeilijk door allerlei lichamelijke klachten. Mijn muziekinstrumenten had ik in de 2e klas al aan de wilgen gehangen. Toen we met de hele klas op stijldansen gingen, leefde ik weer op. Ook dat kon ik goed en met mijn partner danste ik wedstrijden. Het enige lichtpuntje van mijn middelbare schooltijd…

Hart

Uiteindelijk toen ik op de Pedagogische Academie zat, begon de energie weer te stromen. Ik deed waar ik goed in ben, waar mijn hart ligt: onderwijs. Naast het wedstrijddansen ben ik weer muziek gaan maken en ik vloog door de opleiding heen.

Inmiddels heb ik er 20 jaar in het onderwijs op zitten. Ik heb me uitgeleefd met het lesgeven in de gewone vakken zoals rekenen, lezen, geschiedenis. Maar ook met muziek, handvaardigheid, kampen van groep 8 en musicals. Heerlijk! Ik bevond me weer in de speeltuin van mijn jeugd.

Na in totaal 12 jaar als Intern Begeleider werken en niet meer voor de klas te hebben gestaan, kreeg ik mijn middelbare school gevoel weer terug. Mijn talenten kregen de ruimte niet en ik blokkeerde weer…

Wat wil ik?

Wat wil ik? Was de grote vraag. Het antwoord zocht ik in een nieuwe speeltuin: Op de Rit: Mijn eigen praktijk voor onderwijsondersteuning. Al mijn ervaringen van de middelbare school, mijn werk als leerkracht en als IB-er, kan ik nu kwijt in het helpen van de kinderen en hun ouders.

Op de Rit 

Ik doe niets liever dan kinderen helpen zichzelf niet te verliezen in die grote wereld en ze handreikingen te geven om weer Op de Rit te komen, waarna ze hun hart kunnen volgen en weer in hun speeltuin kunnen gaan spelen.